Με την προσφάτως δημοσιευθείσα υπ’ αριθμ. 1124/2026 απόφασή του, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών (Διαδικασία Περιουσιακών – Εργατικών Διαφορών) δέχθηκε την αγωγή μίας εργαζόμενης – συμβασιούχου, η οποία απασχολείται στο Δήμο Κηφισιάς από το 2018 με την ειδικότητα ΠΕ Πολιτικών Μηχανικών δυνάμει αλλεπάλληλων συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, η οποία προσέφυγε δικαστικώς για την αναγνώριση της σχέσης εργασίας της ως αορίστου χρόνου.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι: “Η ενάγουσα εργάζεται στο εναγόμενο ΟΤΑ με συνεχείς συμβάσεις ορισμένου χρόνου από την αρχική ημερομηνία πρόσληψης, ήτοι από 20.11.2018 έως και σήμερα, ενώ απασχολείται με την ειδικότητα ΠΕ Πολιτικός Μηχανικός, για τα διαστήματα που αναφέρονται αναλυτικά στην υπό κρίση αγωγή και υπερβαίνουν τα τρία έτη. Περαιτέρω, η ενάγουσα παρέχει εργασία με τους ίδιους ακριβώς όρους όπως και το μόνιμο προσωπικό του εναγομένου, στο σύνολο της ανατεθειμένης σε αυτόν δραστηριότητας. Επίσης, η πολυετής απασχόλησή της στο εναγόμενο, πλέον των τριών ετών, αποτελεί στοιχείο που δείχνει ότι το εναγόμενο καταφεύγει, εκ των πραγμάτων, στη λύση της πρόσληψης προσωπικού με συμβάσεις που κατ’ επίφαση μόνο είναι ορισμένου χρόνου, για να καλύψει τις ανάγκες του σε προσωπικό οι οποίες, βέβαια, κάθε άλλο παρά παροδικές είναι, ως εκ της φύσης και της αποστολής που το εναγόμενο καλείται να εκτελέσει. Η δε ενάγουσα από την πλευρά της προσβλέπει στην ικανοποίηση των παγίων, διαρκών και κατά προορισμό θεμελιακών αναγκών αυτού. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, καλούνται σε εφαρμογή οι προστατευτικές για τον εργαζόμενο διατάξεις του Εργατικού Δικαίου, που εξυπηρετούν τους ορισμούς και τους σκοπούς της συμφωνίας πλαισίου και δεν εφαρμόζονται διατάξεις π.χ. που αποκλείουν τον χαρακτηρισμό μιας σύμβασης ή σχέσης εργασίας ορισμένου χρόνου ως σύμβαση ή σχέση αορίστου χρόνου ή γενικώς αντίκεινται στους ορισμούς και τους σκοπούς αυτής και ενόψει του ότι, από όσα ανωτέρω αναφέρθηκαν, προκύπτει σαφώς ότι η ορισμένη χρονική διάρκεια των ανωτέρω αλλεπάλληλων συμβάσεων εργασίας τέθηκε με πρόθεση καταστρατήγησης των διατάξεων του Ν. 2112/1920, με συνέπεια να καθίσταται άκυρη η συμφωνία περί χρονικού περιορισμού της διάρκειάς τους και το σύνολο των διαδοχικών συμβάσεών της με το εναγόμενο να συνιστά μία ενιαία σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου”.
Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του, αναγνώρισε ότι συνδέεται με τον εναγόμενο Δήμο με μια ενιαία σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου από την αρχική ημερομηνία πρόσληψής της, υποχρεώνοντας τον Δήμο Κηφισιάς να την απασχολεί, δυνάμει της σύμβασης αυτής, στη θέση, την ειδικότητα και με τις αποδοχές που αντιστοιχούν εκ του νόμου με αυτή την υπηρεσιακή της ένταξη και εξέλιξη, κηρύσσοντας προσωρινά εκτελεστή τη διάταξη αυτή της απόφασης και απειλώντας σε βάρος του Δήμου χρηματική ποινή 200 ευρώ για κάθε ημέρα μη συμμόρφωσής του.
Αξίζει να σημειωθεί ότι δυνάμει του άρθρου 731 του Ν. 5314/2026 “Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης” δίδεται η δυνατότητα στους δήμους να μην ασκήσουν τα ένδικα μέσα κατά των αποφάσεων που αφορούν σε προσωπικό, που έχει προσληφθεί και απασχολείται σε κοινωνικές, τεχνικές, πολιτιστικές και ανταποδοτικές υπηρεσίες, εφόσον οι εργαζόμενοι αυτοί έχουν απασχοληθεί από 1ης Ιανουαρίου 2023 τουλάχιστον δύο (2) έτη συνολικά κατά τη δημοσίευση του ως άνω Κώδικα. Εν προκειμένω η ως άνω εργαζόμενη πληροί τις προϋποθέσεις αυτές, καθώς απασχολείται στις τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου ως Πολιτικός Μηχανικός από το 2018 και εφεξής.


